Zdrajco!

Zdrajco mojego narodu – szukam cię!
Szukam w szumie pochodu!
Szukam i odnajduję,
gdy Polskę w policzek całujesz!
Słyszałem, słyszałem z oddali
gdy w piekle o ciebie pytali!
Pytali:
– Nie boisz się złego?
– Nie boisz się gniewu polskiego?
Zdrajco mojego narodu!
Wołam z duszy, bezgłośnie…
Zdrajco mojego narodu!
Czy wiesz, że słyszę
jak drzewo rośnie,
już rośnie
na twą szubienicę!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


Dziennik Złożony nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy dodanych przez Czytelników. Dodając komentarz jednocześnie oświadczasz, że zgadzasz się z Regulaminem strony.